’Kim darbe şakşakçısı?src=”http://gizlibelge.wordpress.com/wp-includes/js/tinymce/plugins/wordpress/img/trans.gif” alt=”" /> Buna söylemeye insan utanır. Bundan sonra hiç biriniz CHP hakkında tek bir laf etmeyeceksiniz. Darbecinin avukatını komisyon başkanı yapmışsınız, daha ne yapacaksınız. Siz darbecilerle iç içesiniz. Darbecileri koruyorsunuz, darbecilerin avukatısınız ’

EVREN’İN AVUKATI
“Duyduk duymadık demeyin. Bizim arkadaşlarımız 12 Eylül’de işkence görürken, Ahmet İyimaya Kenan Evren’in avukatıymış da haberimiz yokmuş’’ dediğinde AKP’lilerin ‘mesleğini yaptı’ şeklinde itirazlarına ise “Tabi canım. Kenan Evren’in avukatlığını yapmak gibi bir meslek’’ dedi.
Zehir zemberek konuşmasında AKP döneminde kumarın 3 katına çıktığını dile getiren İnce, “Kumarı 3 katını çıkaran siz değil misiniz, şans topunu kim buldu, şans topu AKP iktidara gelene kadar var mıydı, yok muydu? At yarışı iki gündü şimdi 7 gün. Şans topunu siz icat ettiniz” dediğinde, AKP sıralardan gelen tepkilere de İnce, “Yalancıyı kurt yesin mi?” diye sordu?
Konuşmasını ‘’Alkolle mücadele ediyor görünüyorsunuz kumarı çoğaltıyorsunuz. Gelin geçici 15. maddeyi değiştirelim diyoruz yanaşmıyorsunuz. Sizin gerçek yüzünüz ortaya çıkıyor işte. Hani siz Türkiye de her şeyin şeffaf olmasını istiyordunuz, hani hiç bir şey gizli kalmayacak diyordunuz ama Hrant Dink’ den, Sebahattin Aliye kadar bütün faali meçhullerin araştırılmasını istiyordunuz, bugün yine getirdik grup önerisini önünüze yine kabul etmediniz.’’ Diye bitirdi konuşmasını.

PİRZOLA OLMAYACAĞIM
Muharrem İnce’nin söylerinden sonra AKP’li Ahmet İyimaya, kendini şu sözlerle savundu: ‘’Tarih bana bir fırsat verdi. Saydam bir toplumdaydık ama siyaseti şahsiyet yamyamlığına dökmek isteyenler bilsinler ki, İyimaya’nın böyle yamyamların hayal sofralarına pirzola olamayacak kadar şeffaf, ahlaklı, adil bir hayatı vardır. Aziz Nesin, değerli meslektaşım Emin Değer’in dilekçesi ile Kenan Paşa’ya bir dava açmıştı. Bir darbe yapmış insanın hukuktan yardım isteme talebine aynen 1960 darbesinden sonra kimi baroların ‘ben bunların avukatlığını alamam’ diye karar vermeleri üzerine Ankara Barosu’nun bir savunma yıldızı gibi yükselip “sakıt insanların savunmasını yaparım” dedikleri gibi, ben de davayı aldım.’’ Bu savunmasının ardından tekrar söz isteyen Muharrem İnce ‘’ “Sayın İyimaya “şahsiyet yamyamlığı” ile neyi kastetmektedir. Benim anladığım siyaset yamyamlığı, bugün savunduğun bir şeyin yarın tersini savunmaktır. Ben siyaset yamyamlığını böyle anlarım. Böyle anladığım için de, hayatımın hiçbir döneminde siyaset yamyamı olmadım” diyerek itiraz etti.

A. İklim Bayraktar

Darbeye meşru zemin hazırladı

Emekli maaşına da zam yaptılar
REFERANDUMDA, 1980 darbecilerinin yargılanacağı aldatmacasıyla milletten oy toplayan AKP iktidarı, şimdilerde hesap sormak bir yana Ege’de süper lüks bir hayat süren darbeci Kenan Evren’in maaşına da zam yaptı.

Darbeciye ‘hesap sorma’ unutuldu
Referandum öncesinde Anayasa paketine halktan onay alabilmek için meydanlarda nutuk atarak “12  darbecilerinden hesap soracağız” diyen Başbakan Tayyip Erdoğan, aradan 3 ay geçmesine rağmen Kenan Evren’e hala dokunamadı. Vatandaşa “Darbeciler yargılanacak” sözü veren AKP, hesap sormak bir yana Ege’de emekliliğin keyfini süren Evren’in maaşına da zam yaptı. Evren’in aylık maaşı net 11 bin 400 liradan 12 bin 300 liraya çıktı. Erdoğan, geçtiğimiz aylarda da Evren’e hayranlığını şu ifadelerle dile getirmişti: “Sizin döneminizde başkan olsaydım, İstanbul’u uçururdum.” ve “Paşam, bu ülkenin sizin gibilere ihtiyacı var.”

Vaatler boşta kaldı
Referandum sürecinde her konuyu getirip darbecilerden hesap sormaya bağlayan AKP iktidarı, darbe döneminde çile çekmiş, işkence görmüş, hayatını kaybetmiş ülkücülerin ve devrimcilerin anılarını, mücadelesini istismar etmiş ve bunu yaparak da vatandaşı gözünün içine baka baka aldatmıştı. 9. Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel de 2007’de yaptığı açıklamada, 12 Eylül 1980 darbesinden önce komuta kademesinin, anarşi ve terör olaylarını engellemeyerek darbeye meşru zemin yarattığını ifade ederek, “Kanlar akıyordu, çünkü Sayın Evren’in Çankaya’ya çıkması gerekiyordu. Bu ithamla karşı karşıyadır. Yani, Evren Çankaya’ya çıksın diye 11 Eylül günü o kanlar akıyordu maalesef, 13 Eylül’de de onun için durmuştu” demişti.

Yeniçağ

Bu tam anlamıyla siyasal içerikli bir söylemdir ve Kemalist’lere, laik Cumhuriyet’ten yana olanlara, Atatürk ilke ve devrimlerini yol gösterici kabul edenlere açık saldırıdır. Ancak Sayın Başkan’ın bu tür saldırıları, iktidarın laik Cumhuriyet’i dönüştürme projesine destek veren söylemleri yeni değildir.

Sayın Başkan’ın Anayasa Mahkemesi’nin 46. Kuruluş Yıldönümü kutlamalarında yaptığı konuşmada, genel tanımı yapılırken anayasaların, devlet düzenini, devletin siyasal rejimini ve ideolojisini düzenlediği, Anayasa Mahkemesi’nin devlet düzeni, rejimi ve ideolojisini koruyup kollama görevinin bulunduğu, iktidar gücünü demokrasiyi korumak için sınırlandırdığı vurgulamasından kaçınılmıştır. Aynı konuşmada, laiklik bir barış projesi düzeyine indirilmiş; “katı ideolojik doğmalardan arınmış… toplumun değerleriyle bütünleşmiş… bir anayasa özlemi” dile getirilerek, Devlet ideolojisini oluşturan Atatürkçü düşünce sisteminden arınmış bir anayasa özlemine satır aralarında yer verilmiştir.

Konuşmada dikkat çeken bir başka husus, demokrasinin, laiklikten arındırılmış olarak, son günlerin moda deyişiyle “özgürlükçü demokrasi” biçiminde nitelendirilmesi ve insan hak ve özgürlüklerinin tek kutsal değer olarak kabul edilmesidir. Anayasa Mahkemesi kararlarında da vurgulandığı gibi, laikliğin, demokrasinin önkoşulu olduğu görmezden gelinerek, “demokrasi ve laiklikten birinin diğerine tercih edilmesinin bilimsel açıdan yanlış, siyasal yönden de tehlikeli” olduğu vurgulanabilmiştır. Ayrıca, Cumhuriyet’in değiştirilemez temel ilkeleri konusunda yanlı olmak zorunda olduğu unutularak, yargının “mutlak tarafsızlığı”ndan söz edilmiştir.

Sayın Başkan’ın sonraki konuşmalarında amacı daha net ortaya çıkmaktadır. Nitekim Anayasa Mahkemesi’nin 48. kuruluş yılı töreninde yaptığı konuşmada, “Yargıyı ideolojik vesayet altında tutmak isteyenler bağımsızlık ve tarafsızlıktan en çok rahatsız olanlardır” demiştir. Bu söylem, Anayasa’da vücut bulan, Cumhuriyet’in kurucu iradesinin Atatürk ilke ve devrimlerine dayalı Devlet ideolojisini kastetmektedir.

Yüksek Mahkeme’nin bir başka mensubu da, yakın geçmişte, “Türkiye’de yüksek yargı demokratikleşmelidir. Bugünkü Türk Yargıtay’ı ve Türk Danıştay’ı ideolojik bir yapılanma üzerine oturtulmuştur. Hakim olan zihniyet antidemokratik, baskıcı ve totaliterdir. Mevcut siyasal otorite bu yapıyı kırma ve Türk yüksek yargısını demokrat bir zemine oturtma çabası içindedir” diyerek bu görüşü paylaşmış; hatta daha ileri giderek Devlet ideolojisini “baskıcı ve totaliter” olarak nitelendirebilmişti.

Bu söylemler, yargı erkini ellerinde bulunduranların Anayasa’daki Atatürkçü Cumhuriyet düzenine uymalarından duyulan rahatsızlığı ortaya koyması yönünden önemlidir.

Başbakan Erdoğan, bunca siyasal içerikli konuşma yapan Anayasa Mahkemesi Başkan ve mensubuna, hiçbir zaman “Bir Yüksek Mahkeme Başkanı siyasal içerikli konuşma yapamaz. Siyaset yapmak istiyorsan cübbeni çıkar” dememiştir. Çünkü, Anayasa Mahkemesi Başkanı’nın söylemleri Başbakan’ınkilerle çakışmakta ve onu desteklemektedir. Başbakan’ın yöntemi, Ordu, basın, yüksek mahkemeler, YÖK gibi kurumları sindirip yandaş duruma getirinceye kadar eleştirmek, kamuoyu önünde itibarsızlaştırarak, bunların ele geçirilmesine gerekçe hazırlamak, ele geçirmeyi haklı göstermektir.

Sayın Başbakan yanında saygın kişi ya da kurum olabilmek için, karşıdevrimci olmak, aynı dünya görüşünü paylaşmak ve bu dünya görüşünü söylem, eylem, işlem ve kararlarına yansıtmak gerekmektedir. Gerek Yüksek Mahkeme Başkanı, gerek yeni yapısıyla Yüksek Mahkeme artık Sayın Başbakan’ın hedefinde değil, yanındadır.
Bülent Serim
Anayasa Mahkemesi Eski Genel Sekreteri
Odatv.com

İLGİNÇ TABLO
Listede sadece bir kadın yargıç var. 16’nın 9’u Ankara’da, 9’un ikisi Adalet Bakanlığı’nda üst düzeyde, biri Adalet Akademisi’nde görevli. Seçilenlerin bu tür özellikleriyle birlikte, seçimlerdeki oy dağılımı ilginç bir tablo ortaya çıkarıyor.

Tablo’nun gösterdiği gibi, hem adli yargıda hem de idari yargıda kazanan liste sonuncularının aldıkları oy ile listeye giremeyen ilk adayların aldıkları oylar arasında önemli derecede oy farkı var. Sanki iki ayrı aday listesi yapılmış gibi, ilk 16’ya verilen oylar ile listeye giremeyenlerin aldıkları oylar arasında birdenbire uçurum oluşuyor. Oylar, adli yargıda 4542’den 2356’ya, idari yargıda 561’den 273’e düşüyor. Bu uçurum, seçimin, tüm yönleriyle ciddi bir operasyonla yapıldığının açık kanıtı.
Daha derinlere inmeden, küçük bir analiz yapıldığında, aslında görüntü netleşiyor. Türkiye’nin dört bir yanına dağılmış, göreve başlama tarihleri ve doğal olarak kıdemleri farklı yargıç ve savcılar, birbirlerini nasıl tanırlar? 10.430 adli yargıç ve savcı, 167 adayı, 1278 idari yargıç ve savcı da 34 adayı nasıl tanır ve HSYK üyesi olma konusundaki liyakatında nasıl fikir sahibi olur? İnternet ortamında yayımlanan özgeçmişler fikir sahibi olmak için yeterli midir?

NASIL OLDU
Yargıç ve savcıların birbirleri hakkında fikir sahibi olabilmeleri; (i) Aynı dönemde sınava girerek eğitimden geçmek, (ii) Aynı ilde çalışmak, (iii) Makale, kitap, bildiri gibi bilimsel ve hukuksal çalışmalarla temayüz etmek, (iv) İçtihat yaratıcı önemli kararlara imza atmak, (v) Örgütlenme, (vi) özel tanışıklık gibi birden çok ve bağlantısız nedene dayanabilir. Ancak bu durum, seçimlerde, tabloda görüldüğü gibi bir oy uçurumunu açıklamaya yeterli değildir. Organize hareketi en etkin şekilde örgütlenme sağlar. Türk yargısı dernekleşmeyle 2006 yılında YARSAV aracılığıyla tanışmış, Demokrat Yargı ile de ikinci derneğe kavuşmuştur. YARSAV’ın 1500’e yaklaşan üye sayısı ve örneğin adli yargıda listeye giremeyen 12. adayın YARSAV üyesi olup 2356 oy aldığı gözetildiğinde, seçimleri kazanan listenin organizasyonunun etkisi de ortaya çıkmaktadır. Diğer dernek, (100’ü geçmeyen) üye sayısı bakımından zaten sonucu etkileyecek durumda değildir.
Yargıç ve savcı adaylarının giriş sınavını, özellikle mülakatı yapan, özerklik iddiasıyla kurulduğu halde eğitimi yapan Adalet Akademisi’ni etkisi altında tutan, sicil dosyalarının sahibi olan, Bakanı ve müsteşarı HSYK üyesi olan, müsteşarı HSYK toplantılarını kilitleyebilen, atama kararnamelerini hazırlayan, HSYK’nin sekreterliğini yapan, tüm yargıç ve savcıları müfettişleri aracılığıyla denetleyen, soruşturma izni yetkisine sahip olan, tüm yargıç ve savcıların idari görevleri yönünden bağlı olduğu bir Bakanlığın işaret etiği adayların tümünün açık arayla oy alması sürpriz sayılmaz ve sayılamaz. Malum medyanın ileri sürdüğünün aksine, her yargıç ve savcının, 16 yerine bir adaya oy vermesi yöntemi, Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmeseydi de sonuç değişmeyecekti.
Yargıç ve savcılar üzerinde, öyle bir Bakanlık gücü yaratılmıştır ki, kimi yargıçlar kurumları sorulduğunda görev yaptığı mahkemeyi değil Adalet Bakanlığı’nı gösterebilmekte, kimi yargıçlar kararlarının üstüne Adalet Bakanlığı yazabilmektedir. Buna bir de 8 yıllık iktidar döneminde göreve başlayan yargıç ve savcı sayısı eklendiğinde ve bu genç yargıçların geleceklerini Adalet Bakanlığı elinde gördüğü dikkate alındığında tablo tamamlanmakta, başka nedenler aramaya gerek kalmamaktadır. Asıl araştırılması gerekenler bunlardır.
Anayasa değişiklikleri Adalet Bakanlığı mutfağında hazırlanırken, bu içerik göz önünde bulundurulmuş ve seçim yöntemi ince ince anayasa maddeleri haline getirilmiştir. YARSAV, altı ay boyunca bunları tek tek anlatmıştır. Maddeleri, demokratik bularak “evet” diyenlerin, seçimlerden sonra hayal kırıklığına uğradıklarını itiraf etmeleri ağaca bakıp ormanı görmeme gibidir.
İşin özü, yargıyı 1982 Anayasa’sından daha geriye götüren ve tamamıyla siyasal yönetime bağlayan bu projeye, operasyon sahiplerinin, en ince detayları bile Anayasa maddesi haline getirecek kadar sahip çıkmasıdır. 16-0’ın perde arkası, ısrarlı ve kararlı bir operasyonu işaret etmektedir. Onlar, 12 Eylül Anayasası’nın mirasını iyi değerlendirmişler ve amaçlarına ulaşmışlardır. Şimdi, ulusal bağımsızlığı ve “bağımsız yargı”yı kazanmak için, “asker-sivil” tüm darbecilerden daha ısrarlı ve kararlı olmak gerekmektedir.
Ali Rıza Aydın

Odatv.com

Demokrat Yargı Derneği Eşbaşkanı yaptığı açıklamada, yaklaşık olarak “Biz HSYK konusundaki değişiklikleri ‘biçimsel demokrasi’ yönünden yeterli görerek referandumda ‘evet’ demiştik; ama uygulamada yanlış yapıldı. Adalet Bakanlığı’nın seçimlere karışması yanlış olmuştur” demektedir.

Bir kez, bir düzenlemenin biçimsel ya da öz yönünden demokrasiye uygun olabilmesi için, o düzenlemenin getiriliş amacına ve evrensel çağdaş demokrasinin gereklerine uygun olup olmadığına bakılması gerekmektedir. Yukarıda belirttiğimiz gibi, bu düzenlemenin amacı, demokrasinin olmazsa olmaz koşulu hukuk devleti ilkesini ve onun ayrılmaz koşulu yargı bağımsızlığını yok etmektir. Bu, bir parti yargısı yaratılarak sağlanacaktır. Kuşkusuz parti yargısının yaratılması, bu organa seçilecek yargıçlar eliyle olacaktır.

HSYK, KURUL DEĞİL PARTİ ORGANI OLUYOR

HSYK’nın yeni yapısına bakıldığında, Adalet Bakanı ve Müsteşarının bu Kurul’da başkan ve doğal üye olarak yer alması; bugüne kadar yaptığı atamalarla cemaat- tarikat-AKP yanlısı kişilere ağırlık verdiği tartışmasız olan Cumhurbaşkanı’nınca Kurul’a doğrudan 4 üye seçilecek olması, yine çoğunluğu Adalet Bakanlığı bürokratlarından oluşan ve Bakanlığa bağlı Türkiye Adalet Akademisi’nce Kurul’a 1 üye seçilecek olması, Kurul’un yapısının “parti organı” durumuna dönüştüğünü göstermektedir.

Bir de buna, Bakanlığın müdahalesine açık olan, hatta salt bu amaçla getirilen, yüksek yargıçlardan iki kat fazla 1. sınıf yargıç ve savcılar kontenjanını da eklersek, HSYK’nın bir parti organına dönüşme gerçeği tüm açıklığıyla ortaya çıkmaktadır. Çünkü bu yargıç ve savcılar Anayasa uyarınca idari yönden Adalet Bakanlığı’na bağlıdırlar ve soruşturmaları Adalet Bakanı’nın izni ile yapılmaktadır.

Bu oluşum, evrensel çağdaş demokrasinin gerekleriyle de bağdaşmamaktadır. Çünkü, Avrupa organları HSYK ve benzeri organlara Cumhurbaşkanı’nın dolaylı da olsa üye seçmemesini; siyasilerin ve idaredeki kişilerin bu organlarda yer almamasını; bu organların esas olarak yüksek yargıçlardan oluşmasını, mesleğin doruğuna ulaşmamış ve bu konuda henüz beklentileri olan yargıçların ölçülü biçimde bu organlarda temsil edilmelerinin uygun olduğunu belirtmektedirler.

HSYK’NIN YENİ YAPISI DEMOKRASİYE AYKIRI

Oluşumunun gösterdiği gibi amacı bir parti yargısı yaratmak olan ve evrensel çağdaş demokrasi ilkelerine de uygun bulunmayan HSYK’nın yeni yapısını, “biçimsel demokrasiye” uygun bulmak olanaksızdır.

Böyle düşünenlerin seçimlerde hüsrana uğramaları sürpriz değildir. Çünkü, yargıç ve savcıların, seçimlerde Bakanlığın talimatı dışına çıkması düşünülemez bile. Nitekim, dün (17.10.2010 günü) yapılan seçimler bunu kanıtlamıştır. Bakanlık listesi olarak gazetelerde daha önce yer verilen listede bulunan 7 yargıç HSYK’ya seçilmiştir.

Adalet Bakanı’nın, listeler “Bakanlık listesi” olarak tüm illere dağıtıldıktan sonra “böyle bir listemiz yok” açıklaması inandırıcı olmadığı gibi, seçim sonuçları bunun doğru olmadığını ortaya koymuştur. Ayrıca, Bakan’ın yok dediği liste oysayımı sırasında ortaya çıkmıştır. Ellerinde bu listeler olan kimi yargıçlar listedeki adayların kaç oy aldığını işaretlemeye çalışmışlardır.

SÖZ DİNLEYEN HUKUKÇULAR ÖDÜLLERİNİ ALDI, YA DİNLEMEYENLER

Üstelik seçilenlerin 3’ü Bakanlık üst düzey bürokratıdır. Bakanlık Müsteşar Yardımcısı, Personel Genel Müdürü, Adalet Akademisi Eğitim Müdürü. Bu son derece önemlidir. Çünkü bu kişilerin zaten Bakan tarafından o göreve getirildikleri göz önüne alınırsa, siyasal iktidara yakınlığı başka bir açıklamaya gerek göstermez. Yine bu kişiler, yasak olmasına karşın yoğun biçimde propaganda yapmışlardır. Bu da seçimlerde etkili olmuştur. Birbirini tanımayan 12 bin yargıcın aynı isimlere çoğunlukla oy vermeleri Bakanlık baskısının etkisini göstermektedir.

Asıl saygısızlığın yargıç ve savcıların özgür iradelerine liste yoluyla baskı yapmak olduğunu unutanlar, seçimlerden sonra, “bakanlık listesinden” nitelemesinin seçilenlere saygısızlık olduğunu söyleyebilmişlerdir.

HUKUKUN DEĞİL HÜKÜMETİN ÜSTÜNLÜĞÜ

Ne yazık ki yargıç ve savcılarımız da tarihi sorumluluk sınavını iyi verememişler, hukukun üstünlüğü yerine, “hükümetin üstünlüğünü” kabul etmişlerdir.

Artık, HSYK eliyle pek çok önemli yerlerdeki yargıç ve savcıların “söz dinleyen”lerden oluşturulacağı günler yakındır. Yaratılan parti yargısının neler yapacağını kestirmek için Silivri, Erzurum ve Habur mahkemelerine bakılması yeterlidir.

Bunun içindir ki, Adalet Bakanı önemli yerlere yapılacak atamalar gündeme geldiğinde ve bu listelerde değişiklik istenildiğinde listeleri geri çekmiş ve 18 Ağustos’tan itibaren HSYK’yı çalıştırmayarak yeni oluşumu beklemiştir. Bu yılın başlarında Adalet Bakanı, kendisini Anayasa’nın da üzerinde görerek HSYK’yı toplayamayacağını söyleyebilmiştir.

Yine bunun içindir ki, aylardır bekletilen Danıştay’a üye seçimi konusu gündeme bile alınmamış, seçim yeni HSYK’ya bırakılmıştır.

Yine bunun içindir ki, Silivri yargıçları ve savcıları hakkındaki şikayetler görüşme konusu yaptırılmamış; özel yetkili mahkemelerde görevli yargıç ve savcıların etki altında kaldığı yakınmaları gündemden uzak tutulmuş; bunu HSYK üyeleri gündeme getirdiklerinde de toplantı engellenmiştir.

Belki Deniz Feneri soruşturmasının uzamasının, dokunulmazlıklara sıkı sıkı sarılmanın nedeni de HSYK’nın yeni oluşumu ile atanacak yargıç ve savcıları beklemektir. Çünkü Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın çok uzun süre boş tutulmasının bir nedeni olması gerekir.

Yeni HSYK eliyle siyasal iktidar, yandaş yargıç ve savcıları, bundan önce yaptığı gibi ödüllendirirken, “ötekileri” cezalandıracaktır. Ömer Faruk Eminağaoğlu, Osman Kaçmaz, İlhan Cihaner gibi yargıç ve savcıların anayasal yargıç güvenceleri ne kadar geçerli olacaktır? Anayasa’ya, yasalara, hukuka ve vicdanlarına göre karar verecek yargıçlar, buna bir de “AKP beklentileri”ni mi ekleyeceklerdir?

Bundan önce belirttiğimiz bir hususu bir kez daha yinelemekte yarar görürüz: Yurttaşlar artık adaleti mahkeme kapılarında değil, siyasal iktidar örgütlerinde arayacaklardır.
Bülent Serim
Anayasa Mahkemesi Eski Genel Sekreteri
Odatv.com

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun (HSYK), birinci sınıf yargıç ve savcılar arasından seçilecek 10 asıl 6 yedek üyesinin seçimi de tamamlandı. Yüksek Seçim Kurulu kesin sonuçları açıklamamakla birlikte, ilk sonuçlar ortaya çıktı.

Yapılan seçimler, ilk etapta usulle ilgili tartışmalar ve itirazlar öne çıksa da, net bir tabloyu ortaya koydu: Tek parti iktidarı, Anayasa değişikliklerini “katılım, görüşme ve uzlaşma” geleneğine uymadan, kendi istek ve amacına uygun olarak hazırladı, TBMM’ye getirdi, kabul etti; Meclis’te yeterli oy bulunamadığı için halkoylaması yapıldı ve hikayesi siyaset tarihine yazılacak baskı ve yöntemlerle kabul edilerek yürürlüğe girdi.

Hız kesilmedi, Anayasa’nın geçici 18. maddesi uyarınca Anayasa Mahkemesi’ne 2 üyenin seçimi yapıldı ve AKP’nin istediği kişiler Anayasa Mahkemesi üyesi oldu. TBMM’de uzlaşma geleneğine yine uyulmadı.

İSİMLER DOLAŞIYORDU

Aslında, Anayasa Mahkemesi’ne seçilecek kişilerin işareti önceden verilmişti, daha seçimler yapılmadan isimler (Hicabi Dursun ve Celal Mümtaz Akıncı) kulislerde dolaşıyordu. Diğer adaylar ise, “3 kontenjanı doldurmak” için, deyim yerindeyse kullanıldılar; kendilerini siyasal iktidara yakın görseler bile umutları boşa çıktı. Şimdi, iki üye yemin ederek göreve başlayacak. Buna da, “taban genişlemesi ve demokratik katılım” denilecek. Ancak, kamuoyunca bu tablonun adı açık: “İktidarın üyeleri…” Kendi pişirdi, kendi yedi. Hani, yargı bağımsız olacaktı?

Tablonun bir başka köşesinde ise, Anayasa Mahkemesi üyeliğine seçilmeyi “takdiriilâhi” olarak nitelendiren bir anlayış duruyor. Demek ki, “çok hukukluluk” zaten benimsenmiş de, hukuksal yolla üye seçimi yapılmadığı, “görünmez ellerin taşımasıyla” Anayasa Mahkemesi üyesi olunduğu düşünülüyor. “Kıdem, kariyer, liyakat, temayüz” gibi nitelendirmelerle de çok ilgilenilmiyor; bileğin ve beynin gücüne inanılarak, hem de seçimle gelmenin arkasında durulmuyor. Bunun, üye seçilenlerin “ilk heyecanı” olarak nitelendirilmesi de olanaklı değil.

Birinci sınıf yargıç ve savcılar arasından HSYK’ye yapılan seçimlerin ise, Adalet Bakanlığı’nın, daha yerinde bir söylemle siyasal iktidarın işaret ettiği adayların seçilmesiyle sonuçlandığı anlaşılıyor.

ELE GEÇİRMENİN İLK AYAĞI

Bu sonuçlarla, Anayasa değişikliklerinin, Anayasa Mahkemesi ve HSYK’deki kadrolaşma ve ele geçirme operasyonunun birinci ayağının, siyasi iktidarın istediği şekilde tamamlandığı ortaya çıkıyor. Anayasa değişikliklerinin, yargı alanında amacına ulaşmasının püf noktaları, bu değişikliklerin tartışmaya başladığı 2010 yılı başından bu yana söylendiği gibi açık ve net:

1) Sayıştay üyeleri arasından yapılan seçimin püf noktası, Sayıştay’ın bütünüyle ele geçirilmiş olması ve Anayasa’ya göre en fazla oy alan üç adayın, Sayıştay Genel Kurulu’nun salt çoğunluğuna uyulmaksızın TBMM’ye sunulması.

2) Avukatlar arasından yapılan seçimin püf noktası, Baro üyeleri yerine sadece Baro başkanlarının oy kullanması.

3) Birinci sınıf yargıç ve savcılar arasından yapılan seçimin püf noktası, sadece birinci sınıf yargıç ve savcıların değil, tüm yargıç ve savcıların oy kullanması ve oy kullananların idari görevleri yönünden Adalet Bakanlığı’na bağlılığı.

4) Yargı operasyonun AKP yönünden zaferle sonuçlanmasının püf noktası ise, seçim düzenlemelerinin, somut yapılanmaya uygun olarak “Anayasa” ile yapılması.

Anayasa kabul edilip yürürlüğe girdikten sonra, ne Anayasa Mahkemesi ne de HSYK seçimlerinin, siyasal iktidarın istekleri dışında sonuçlanması zor gözüküyordu.

“Evet” oylarıyla birlikte “Tilki kümese müdür oldu”; tilkiyle iyi ilişkilerle yargı bağımsızlığının korunması fizik kurallarına aykırıdır.

Şimdi savaşım, yeniden ayağa kalkılarak yapılabilir. HSYK üyelerinin istifası, bu savaşımın ilk işaretiydi. YARSAV’ın Genel Kurul kararı da bu kapsamda iyi değerlendirilmelidir.

Yargı bağımsızlığı, hukukun üstünlüğüne inanan, evrensel hukukla yaşamayı seçen birey ve toplumun gerçeğidir. “Kimin hukuku? Hangi hukuk?” sorularının yanıtı da bu gerçek içindedir. “Takdiriilahi” ile “takdiriinsan” arasındaki çizgi, “hukuk”un çizgisi olduğu gibi “bağımsız yargı”nın da çizgisidir. Anayasa Mahkemesi ve HSYK üye seçimleri, siyasal iktidarın bu çizginin neresinde durduğunu, “takdiriilahi”yi de emperyalizmin taşeronluğunda nasıl kullandığını açık olarak göstermektedir.

Ali Rıza Aydın

Odatv.com

Sayıştay Genel Kurulu’nda 2009 yılında yapılan üye adayı seçimlerinde, Hicabi Dursun’un seçilemeyeceğini anlayan çevreler, seçimleri kitlemiş, hatta Genel Kurul’un toplanmasına engel olarak 30 günlük sürenin dolmasını sağlamıştır. Böylece, aday adayları TBMM’ne bildirilmiş ve Hicabi Dursun, AKP’nin oylarıyla doğrudan TBMM tarafından Sayıştay üyeliğine seçilmiştir.
Aynı Hicabi Dursun, daha bir yıllık Sayıştay üyesi iken, bu kez Anayasa Mahkemesi üye adaylığı için başvurmuştur. Sayıştay Genel Kurulu’nda, karar yetersayısı 29 olmasına karşın, geçici 18. maddedeki kuraldan yararlanılarak 28 oyla seçilmiş sayılmıştır. Diğer iki adayın aldıkları oylar, 41 ve 35’tir. Anayasa’nın değiştirilen 146. maddesinin beşinci fıkrasında 45 yaşı doldurmuş olma koşulu bulunmasına ve Hicabi Dursun Sayıştay’da ve TBMM’ndeki seçim tarihlerinde 45 yaşını tamamlamamış bulunmasına karşın, TBMM’nde tüm turlarda AKP’nin blok oylarını alarak, TBMM’nce Anayasa Mahkemesi üyeliğine seçilmiştir.
Sayıştay seçimlerinde en az oyu alması, bu oyun karar yeter sayısından az olması, kişinin anayasal kuralda belirtilen yaş koşulunu yerine getirmemiş olması, Sayıştay üyeliğine seçilmesinin şaibeli olması, henüz bir yıllık Sayıştay üyeliğindeki deneyimsizliği hiç önemsenmemiş; salt AKP düşüncesine uygun olduğu için Anayasa Mahkemesi üyeliğine seçilmiştir.
Daha sonra sıra avukatlar arasından yapılacak seçime gelmiştir. Anayasa değişikliği ile getirilen ve halkoylamasından önce eleştirdiğimiz; avukatlar arasından yapılacak üye adayı seçiminin Türkiye Barolar Birliği’ne değil, tüm baro başkanlarına verilmesi; bu seçimlerde, 28 bin üyesi olan İstanbul barosunun da 50 üyesi olan bir baronun da “bir” oyunun olmasının demokratik sistemle bağdaşmadığı, İstanbul, Ankara ve İzmir barolarının, Türkiyede’ki avukatların yarısından fazlasına sahip olmalarına hiç önem verilmediği, çünkü bu barolardan AKP yandaşı adayların oy alamayacaklarının siyasal iktidarca bilindiği gibi düzenlemelere dayanılarak, Anayasa Mahkemesi üye adayı seçimi gerçekleştirilmiştir.
AKP yandaşı Afyonkarahisar ve Düzce baro başkanları (Celal Mümtaz Akıncı, Ali Dilber) ile BDP belediye başkan adayı olmuş Muş Barosu eski Başkanı (Sait Sever), en yüksek oyu alarak seçilmişlerdir. Bu seçimlerde sosyal demokrat adaya karşı, belirtilen adayların seçilmesi için AKP, BDP ve MHP işbirliği yapmıştır.

NEDEN SEÇTİLER
TBMM’nde yapılan seçimlerde ise, Afyonkarahisar Baro Başkanı, AKP’nin blok oylarını alarak Anayasa Mahkemesi üyeliğine seçilmiştir. Peki neden AKP bu adaya blok oy vermiştir? Çünkü bu aday;
- Mukaddesatçı kimliğiyle bilinmektedir.
- Aykut Edebali’nin Islahatçı Demokrasi Partisi adıyla kurduğu daha sonra Millet Partisi adını alan Parti’nin il başkanlığını yapmış.
- AKP’nin kapatma davasını eleştirmiş; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı’nı eleştirerek, “Başsavcı milletin iradesini hiçe saydı” demiştir.
- Ergenekon tutuklamalarına ve Erzincan Cumhuriyet Başsavcısı İlhan Cihaner’in tutuklanmasına tepki gösteren baro başkanlarını eleştirmiş ve bu amaçla hazırlanan bildiriye imza atmamıştır.
- Balyoz Darbe Planı savıyla tutuklanan Çetin Doğan ve 17 askerin tahliyesini eleştirmiştir. (Melih Aşık, Milliyet, 13.10.2010)
- YARSAV’ı eleştiren açıklamalarıyla gündeme gelmiştir.
- Referandumda evet oyu kullanılması için çalışma yapmıştır.

OY ÇOĞUNLUĞU

Bu arada belirtmek gerekir ki, bu seçimler, “Avrupa’da da Anayasa Mahkemesi üyelerini parlamentolar seçiyor. Biz de aynı yolu izledik” gerekçesinin gerçeği yansıtmadığını ortaya koymuştur. Çünkü Avrupa Birliği ülkelerinde anayasa mahkemesi üyeleri parlamentoda nitelikli çoğunlukla (2/3 oy çoğunluğu) seçilmektedirler. Bu yöntem, iktidardaki partilerin muhalefetteki partilerle işbirliği yapmasını zorunlu kılmaktadır. Yani anayasa mahkemesi üyeleri mutlaka uzlaşarak seçilmektedir.
Oysa Anayasa değişikliğinde getirilen seçim yöntemine göre, birinci turda seçilebilmek için üçte iki çoğunluk öngörülmüş, ancak bu sayı sağlanamazsa, ikinci tur oylamada, TBMM üye tam sayısının salt çoğunluğunu almak yeterli görülmüştür. Bu sayı 276’dır ve bir adayın yalnızca AKP oylarıyla seçilebilmesi için yeterlidir. İşte siyasal iktidar bu kurala dayanarak, uzlaşma gereksinimi duymadan, kendi adaylarını Anayasa Mahkemesi’ne üye olarak seçmiştir.
İşte, Anayasa Mahkemesi’ne seçilen bu kişilerin nitelikleri, AKP’nin Anayasa Mahkemesi’ni ele geçirme operasyonunu başarıyla tamamladığını göstermektedir.
Bu seçimler, aynı zamanda Anayasa değişiklikleri için söylediklerimizde ne kadar haklı olduğumuzu göstermektedir.
Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün bugüne kadar Anayasa Mahkemesi’ne atadığı üye sayısı 5’i bulmuştur. Bunlar 65 yaşına kadar görev yapacaklardır. Yeni seçilen iki üyenin görev süresi 12 yıldır. Bir üyenin görev süresi iki ay içinde sona erecek ve onun yerine de bir üye seçilip atanacaktır. Görev süresi 2014 yılında dolacak olan Anayasa Mahkemesi Başkanı ve oylamalarda onunla birlikte hareket eden 2-3 üye de dikkate alındığında, daha şimdiden çoğunluğun siyasal iktidarla aynı dünya görüşüne sahip üyelerin eline geçtiğini söylemek olanaklıdır. Türkiye Cumhuriyeti’nin ve laik rejimin geleceği bu üyelerin elindedir.

Bülent Serim

Odatv.com

Adalet Bakanlığı’nın Türkiye’deki tüm adliyelere aracılar eliyle ulaştırdığı HSYK listesi için “Listemiz bu, bunu destekleyin” ve “Bize oy çıkmadığı takdirde sizin için iyi olmaz.” mesajı verdiği ileri sürüldü.

17 Ekim Pazar günü HSYK seçimleri gerçekleşecek. Adalet Bakanlığı’nın bu seçim için uzun zamandır çalıştığı ve Türkiye’deki tüm adliyelere aracılar yoluyla bir liste ulaştırarak, hakim ve savcılara, “Bizim listemiz bu, bunu destekleyin” mesajı verdiği ortaya çıktı. YARSAV Başkanı Emine Ülker Tarhan bu listeyi Gazeteport’a açıkladı.

LİSTEDE ADALET BAKANLIĞI BÜROKRATLARI DA VAR

Adalet Bakanlığı’nın hakim ve savcılara ulaştırdığı liste şu isimlerden müteşekkil:
Celal Avar-Üsküdar Savcısı
Teoman Gökçe-Yargıtay 10. Ceza Dairesi
Ahmet Kaya-Adalet Akademisi Eğitim Merkezi Müdürü
Harun Kodalak-Ankara Savcısı
Ömer Köroğlu-Rize Ağır Ceza Mahkeme Başkanı
Nesibe Özer-Bakırköy 14. Ağır Ceza Hakimi
Ali Öztürk-İzmir 7. Asliye Ceza Hakimi
Hüseyin Serter Adana Ağır Ceza Hakimi
Hayrettin Tire-Ankara 17. Asliye Ceza Hakimi
Ali Güngör-İstanbul Cumhuriyet Savcısı
İbrahim Okur-Adalet Bakanlığı Müsteşar Yardımcısı
Birol Erdem-Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürü

“BİZE OY ÇIKMADIĞI TAKDİRDE…”

Adalet Bakanlığı’nın aracılar eliyle hakim ve savcılara aynı zamanda, “Bize oy çıkmadığı taktirde bunun sizin açınızdan sonuçları olur.” şeklinde bir haber uçurduğu da söyleniyor. YARSAV Başkanı Emine Ülker Tarhan bu duruma ilişkin olarak şunları söyledi:

“Son günlerde 5 il gezdim. Oralarda da gördüm ki, Adalet Bakanlığı hakim ve savcıları baskı altına almaya çalışıyor. Bunun için de, “Bize oy çıkmadığı takdirde” ile başlayan cümleler kuruluyor. Hakim ve savcılar, “Dosyalarınız elimizde, ona göre” şeklinde ifadelerle Adalet Bakanlığı’nın listesi için oy talep ediliyor.

OY VERECEK HAKİMİN DOYSASI SEÇİLECEK ADAYIN ELİNDE

Şunu da önemle kaydetmek istiyorum. Adalet Bakanlığı’nın yolladığı liste için oyu talep edilen hakim ve savcıların dosyası listedeki adayların elinde. Düşünün, Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürü ve Adalet Bakanlığı Müsteşar Yardımcısı seçim listesindeki adaylar ve oy istedikleri hakim ve savcıların dosyası onların elinde.”

Yeniçağ